Презентация, доклад сценария Насим акъайнынъ вариети

яшагъан. Къарысы кечинген сонъ, Насим къартбабай озь зенаатыны быракъып, устаханесини сатмагъа, къазангъаныны исе учь огълуна пайлаштырмагъа, озю исе торунларыны бакъмагъа къарар бере. Шай да япа.

- Селям алейкум, Али огълум!
Али : - Алейкум селям хош кельдинъиз, баба! Насыл яхшы яптынъыз! Биз сизни беклей эдик. Киринъиз эвге ,Ленара! Бакъ ким бизге кельди!
Ленара: - Хош кельдинъиз, баба! Элини опе. Кечинъиз терге.
Торунлары чапышып ханеге кире. «Къартбаба, хош кельдинъиз! Биз сизни пек сагъындыкъ.»

пек болдурды, бар дерслеринъни яп!
Бир афта кече.
Али: «Баба, безмейип отурасызмы .Баба, биз санаторийге бармагъа истеймиз.Сиз энди Февзиге барасызмы?
Насим акъай: «Эбет, балам ,онда барайым, сагълыкънен къалынъыз.
Огълунен торунлары озгъаралар.
Торунлары: «Къартбаба, кетменъиз, бизде яшанъыз!
Насим акъай: «Сагълыкънен къалынъыз, балаларым.»

озюмиз агъамларгъа барып сизни екъламагъа истеген эдик, лякин иштен бошамадыкъ. Киринъиз, ерлешинъиз. Агъамлар яхшылармы, сагълыкълары насыл?»
Насим акъай: Сагъ ол, балам, эписи яхшы, селям сейледилер.
Ханеге келин кирип келе. Чырайы сытыкъ. Зорнен селям бере: «Хош кельдинъиз!»
Торунлар кире, къычырышып: «Ура! Картбабам кельди» Къучакълайлар.
«Къартбаба, бизге масал айтарсыз?»
Насим акай:»Эльбет, балаларым. Мен сизни пек сагъындым. Лякин сиз баштан манъа бир оюн тешенъиз.

ханеге чыкъып: «Бабанъ чокъкъа кельдими? Сен билесинъ мен чалышам, оны бакъмагъа вакътым екъ.»
Февзи:» Я бабамны бакъмагъа керекмей. О озю озюни бакъар. Раатсызланма.»
Алып барыджы» Мында да бир къач кунь кечти.»
Февзи: Баба, яхшы отурасызмы. Бизим эвде безмединъизми, балалар мешать этмейлерми?
Шу, … мен… бир къач куньге командировкагъа бармакъ керегим, сиз Руслангъа бармагъа истемейсизми, мен сизни машинанен алып барарым.»
Насим акъай: Сагъ ол балачыгъым, сенинъ эвинъде пек яхшы отурдым, энди сен айткъан кибик ,бир къач кунь Руслангъа да барайым. Сагълыкънен къалынъыз.»

кельдинъиз, папочка!»
«Руслан, папочка кельди! Юкъусырап ханеге Руслан чыкъа.
Руслан: О, бабашка, хош кельдинъиз! Биз сизни пек беклей эдик, правда, ,Анжела!»
Анжела: Конечно, эльбет.
Руслан: Сонъ, агъашкъалар яхшымы, олар не кельмедилер?
Насим акъай: Сагъ ол балам, эписи яхшы , селям сейледилер.
Келин одагъа къаве кирсете.

мен тек аля баалар алам, оджам мени макътады. Деде, мен сизге бир лятифе айтып берейим

кетейим.»
Руслан:»Джаным, я бабам кельди де, бир яхшы аш пиширейик»
Келин:»Дорогой, меним вакътым екъ, сен пишир, ве балаларнынъ дерсини бакъ. Чао!»
Алып барыджы: Даа бир къач кунь кече.
Санада келин, элинде сипирки, къопкъа.
«Анда отурынъыз», Къйыш-къыйыш бакъып : «Бунда кечинъиз»
Руслан: « Баба, насылсыз? Багъышланъыз, мен сессиягъа кетем, сиз же билесиз, мен даа..
Окъувымны битирмедим. Сагълыкънен къалынъыз.»
Насим акъай: «Анълашылды.» Яваш еринден турып ханеден чыкъып кете.
Алып барыджы: Насим акъай Къарасувбазар сокъакъларындан кетеркен, козьлеринден аджджы-аджджы яшлар акъалар.

биле ярыкъ олгъан Чанъ киби янъгъырагъан къызнынъ гурь сесчиги: «Селям алейкум, Насим акъай. Къыз къартнынъ агълагъаныны корьсе де корьмемезликке алып: «Юрюнъиз бизге чиберек ашамагъа»
Деп къартнынъ элинден тутып, ичери кирсете. Къартны терге отурта, огюне шорба, алтын тюслю сыджакъ чиберек къоя. Сонъра софра устюнде юзюм, алма, армут пейда ола.
 Насим акъай:« Сагъ ол ,къызым, пек тойдым. Ашларынъ пек лезетли олгъан, элинъ дерт корьмесин, чокъ сагъ ол!»
Козьлерини сюрте.

барып турасызмы? Мен билем, сиз оларны пек севесиз!»
Насим акъай: « Эльбет! Торунчыкъларым пек акъыллы, яхшы окъуйлар, мектепте аляджы, тюрлю тегереклерге къатнайлар. Огъулларым… (элинен козьлерини силе, агълай),Несин айтайым…Гулюш ханум: « Агъламанъыз»
Алып барыджы: «Гулюш ханум къартнынъ лафыны больмейип динълей ве терен тюшюнджелерге дала. Кокте биринджи йылдызлар парылдап, кумюш Ай исе Акъкъаянынъ тепесине къонгъанда, къыз къарткъа аджайип бир меслеат бере
Саба Насим акъай дуа окъулгъан мукъаддес ерге кирип, имамгъа бир сандыкъны бере, ве шай дей : « Эй, икметли Имам! Сен билесинъ, мен пек уста къуюмджы эдим. Энди къартайдым, бу сандыкътаки байлыгъымны мени ольгендже бакъаджакъ адамгъа васиет этип къалдыраджагъым».
Имам: «Эльбет, Насим акъай, пек догъру яптынъыз.» Алып барыджы. Насим акъайнынъ байлыгъы ве васиети акъкъында хабер огъулларына ете. Энди олар бири-бирлеринен талашып, бабасыны эр бири озю бакъмагъа истегенини бильдире

ве урьмет косьтериле, бутюн истеклери деръал ерине кетириле. Бойле севинч ве боллукъ ичинде къарт даа чокъ йыллар яшай. Ниает, сонъки нефесини алып, дюньядан козь юма.
Огъуллары бабасыны дефн этелер ве шу заман имамнынъ узурына чапып баралар. Имам сандыкъны кетире ве ача, онынъ ичинден Насим акъайнынъ озь элинен язгъан мектюби чыкъа.

тербиеленъ ки, къартлыкъта сонъки куньлеринъиз ичюн къасевет этмек керек олмасын!»