Презентация, доклад по татарской литературе на тему Р.Хафизова Кашкарыйлар озын гомерле

Шакирова Г.М.
2015 ел

балалар язучысы.

Роза Сәет кызы Хафизова

елларда Казан дәүләт университетының татар филологиясе бүлегендә югары белем ала.
1951-1952 елларда Төмән өлкәсенең Тубыл шәһәрендәге урта мәктәптә татар теле һәм әдәбият фәннәрен укыта.
1952-1960 елларда ул «Яшь сталинчы» (хәзерге «Татарстан яшьләре»), «Сталин байрагы» (Чистай өлкә газетасы), аннары Казандагы күп тиражлы завод газетасы редакцияләрендә әдәби хезмәткәр, Татарстан китап нәшриятында мөхәрир булып эшли.
1962-1986 елларда, «Ялкын» республика татар балалар журналының баш мөхәрире була.
Роза Хафизова 2005 елның[ 20 август]ында вафат була.

тавышы», «Киек каз юлы», «Актәпи ник моңая», «Карурманда ниләр булмас» кебек китаплары яшь укучылар арасында популярлык казана.

матур әкияте.
Җәвад Тәрҗеманов,
язучы.
Астрид Линдгренның – Карлсоны, Алексей Толстойның – Буратиносы булган кебек Р.Хафизованың да Кирлемәне бар. Эльмира Закирова, журналист.

дигән әсәре Тәнзилә исемле кыз исеменнән сөйләнелә. Тәнзилә әнисе, әтисе, ике игезәк энеләре – Закир һәм Шакир белән Шушма елгасыннан ерак түгел урнашкан Сарайлы авылында яши.






.

сыйныфта белем ала. Бик матур итеп шигырь сөйли белә. Кызның 2 дус малае бар: Закуан белән Салих. Уку буенча Тәнзилә Закуаннан үрнәк алырга берничә тапкыр үзенә сүз бирә.

җибәрәләр. Ләкин озакламый сугыш башлана.

дә басуда киндер чүпләргә йөриләр. Тәнзилә эшләргә дигәч тә баш тартмый, әбисе сүзен дә бик яхшы тыңлый, ялкау да түгел үзе.

озата. Зилә әтисен бик нык сагына. Әтисен төшләрендә күрә. Хәтта күзенә дә күренә башлый ул аның.

әнисе белән аның өстенә калган. Малай бик эшчән, әдәпле. Сугыш башлангач, колхоздан малайларга ат бирелә. Алар тырмага йөриләр чәчүлек орлык ташыйлар,фронтка ипи-икмәк әзерлиләр.

алтынчы сыйныфта укый. Салих та авылдагы башка кыз һәм малайлар кебек баса чүпли, җирдә калган башакны җыя, бәрәңге ала, яз көне кырда калган саламны яндыра, ат белән симәнә ташый.

чәчләренә төрле тасмалар тага. Аның нечкә күңелен беркем дә күрми.

итеп айкап йөрергә яраткан өчен аңа Зимагур дигән кушамат такканнар. Хәниф бик акыллы һәм ярдәмчел.

Салихларга кунаклар кайта. Алар: Зина апа һәм аның кызы Лора. Лора төрле чәчәкләрне, бигрәк тә кашкарыйларны ярата һәм алар белән соклана.

ул. Тәнзилә дә үз әбисен бик ярата. Әсәрдә “әбием безне ишекне ачып, елмаеп каршы ала”- ди ул.
Әбигә өч оныкны карау, үстеру җиңел булмый, ләкин ул барысын да сабыр гына җиңә.

ул татар авылына, иренең туган авылына, көч-хәл белән кайтып җитә. Ул әтиләрен югалткан балаларның күңеленә изгелек орлыклары чәчә. Балаларны чәчәкләр яратырга өйрәтә.

шикелле озын чәчләре була. Ләкин сугышка киткәндә, ул аларны кисеп калдыра. Әхсәнә - изге күңелле, чибәр, сөйкемле.

Авылда иң беренчеләрдән булып, Габдрахманның әтисенең һәлак булуы турында похоронный килә.
Шул хәбәрдән соң Габдрахманның әнисе бөтенләй авырып китә. Сугыш Габдрахман һәм аның эне-сеңелләрен әтисез генә түгел, әнисез дә калдырды.

әтиегез Хөснетдин батырларча һәлак булды.
1941 ел