Презентация, доклад Минем әбием Начальные классы

Татарстан Республикасы Мамадыш муниципаль районы Җөри гомуми белем мәктәбе

Мансурова Наталья Валерий кызы
“Әбием-алтыным”

Николаевна

бала туды. Гаиләдә дүртенче бала-кыз туды. Бу минем әбием- Мансурова Анастасия Николай кызы. Балачак еллары акрынлап алга бара. Урамда әүмәкләшеп уйнаулар, елгада су коенулар- барысы да хәтердә яхшы саклана

авышкан чак. Урамда гармун тавышлары ишетелә. Без урамны чыккан чакта Күтәрелде томаннар. Яз кайтмасак, көз кайтырбыз, Сау булыгыз туганнар. Ник болай җырлыйлар? Әтиләр кая бара? Урамдагы яланаяклы малайлар – кызлар арба артыннан йөгерәләр. Басу капкасына җиткәч, әти мине күтәреп алды да: Сау бул, кызым. Дәү үс, әниеңә ярдәмче бул! – дип кочаклап үпте дә, атка утырып китеп барды.

Бишмәтнең дә тышы киндердән була иде. Бала-чагаларның кайберләре, өсләренә кием булмау сәбәпле, мәктәпкә укырга йөри алмыйча, мич башында җылынып утыралар иде. Карлы су вакытында күтәртмәле чабата кия идек. Ягъни чабата астына ике агач шакмак беркетелгән була. Ләкин барыбер, су аның эченә керә дә, чыгып китә иде. Ничек авырмаганбыздыр, бик чыныкканбалалар булганбыз инде, күрәсең”

йокыга талыр сыман. Ә шулвакыт ачык тәрәзәдән гармун тавышы ишетелә. Йөрәк дөп-дөп тибә башлый. Ә аяклар ү зләреннән-үзләре җыенга таба, биергә, уйнарга ашкына. Гармун тавышы, сихерләп, барлык ару-талуларны юып төшергәнмени: бар да шатлана, уйный, көлә, шаяра.”

ала. Алга таба укырга мөмкинлек булмый. Яшь кызны фермага тавык карарга куялар. Ул яшь булса да, зарланмый, эшен тырышып башкара. Аның тырыш булганын күреп, сыерлар саварга куялар. Лаеклы ялга чыкканчы, фермада сыер савучы булып эшли.Кайда гына эшләсә дә, мактаулы булып бара.

да! Ул үзенең күңел җылыларын кушап безгә бияләй, оекбашлар бәйләде. Шул бияләйләр, оекбашларның җылысы аша әбиебезнең җан җылысы без гә дә күчте. Шуңа күрә көчле суыкларда да безнең аяк-кулларыбыз туңмый, җылы тора. Игелекле җаны өчен мең рәхмәт аңа” Төпле киңшәләр биреп, безне үстерде. Хәзерге вакытта әбием бу дөньяда юк инде. Без аны сагынып яшибез, аның киңәшләре белән алга барабыз.