Презентация, доклад на тему Ғ. Мүсіреповтің Ананың анасы әңгімесі. Презентация

З. Қабдолов.  

Қазақ КСР Ғылым академиясының академигі, әдеби сыншы, аудармашы, Социалистік Еңбек Ері, Қазақстанның халық жазушысы, Қазақ КСР Ғылым академиясының Абай атындағы және Ш.Уәлиханов атындағы мемлекеттік сыйлықтарының лауреаты.

Ғ. Мүсірепов

қаламы арқылы көркемдік бейнесін тапты. Оның әдебиеттегі зор еңбегі көзі тіріснде-ақ өзінің жоғары бағасын алды». Н. Ә. Назарбаев

түсірілді. Алматы, 11 қараша 2009 жыл.

өнердің тағы қандай түрі бар – бәрі-бәрінде де сұлулықтың гимн дәрежесіне көтеріліп келе жатқан классик». Ш.Мұртазаев          

мұраның бәрінен құралақан қалады.
Ғ.Мүсірепов

білген де ғана- данышпан.
Үлкен өнердің - үлкен, таза мінезі болуға керек.
Әдебиет пен өнер ұлы болмаған жерде - ұлт та ұлы бола алмайды.
Театр - хас сұлудың көз жасындай мөлдір өнер.
Көркем сөз- жанның сәулесі.
Талантқа қанат болар сезім емес, сенім болу керек.
Ел ерсіз, ер елсіз болмайды.


                                                                                                           

мінезімен жақын еткен алысын, Күллі қазақ өнерінің арқалаған намысын Сенімен де қоштасар кез келгені ме, арысым?! Саған деген қошеметтің ұлан-ғайыр аумағы, Табытыңа бас иіп тұр қазақтың бар таулары. Саған сәлем кең далаңнан – жанарынан жас тамған, Саған сәлем жас буыннан – жазылмаған дастаннан. Қай кезде де туған елге деген ұлы махаббат Өз ұлтының даналарын қадірлеуден басталған. Ғасырына қуат қосқан даңқыңды ешкім бөгемес, Қазақтың сөз өнерінен бой көтерген Эверест. Қадірлім-ау, ескерткіш қып сенің ұлы тұлғаңа Көк тіреген Алатаудың өзін қойса, көп емес.

жетпей ме?!” дегенiм бар едi. Сол мөлшерiм мөлшер болды. Қойны суық қасиеттi қара жер құшағына, мiне, мен де кеткелi жатырмын. Үмiтпен, күреспен, сенiммен өткiзген ұзақ ғұмырымды қорыта қарасам, қуанышым да, ренiшiм де мол екен. Жас қазақ мемлекетiнiң биiк туы менiң көз алдымда көтерiлдi. Бүгiнде күллi әлем назары ауған iргелi елге айналдық. Бiрақ әдебиет пен өнер ұлы болмаған жағдайда ұлт ұлы боп есептелмейтiнiн ұмытпайықшы. Жан сүйсiнтер бiрлiк жоқ жерде саналы тiрлiк те жоқ. Кейде мыстың алтынға, қыранның қарғаға телiнiп жататыны – осының кесiрi. Үлкен өнердiң үлкен таза мiнезi болуға керек. Өзiм iргетасын қаласқан қазақтың ата буын әдебиетiнiң атынан өтiнемiн: менi соңғы сапарға шығарып саларда осы ақтық тiлегiмдi еске алыңдаршы. Қалам ұстауға халiм болмағандықтан, хатты Әлжаппар мен Мұхтарға айтып жаздырдым. Ал, қасиеттi елiм, жерiм, қиыспас дос-жаран, ағайын-туыс, сәулелi жас ұрпақ, қош, қош болыңдар! Ғабит МҮСІРЕПОВ