Презентация, доклад на тему Психология негіздері. Темперамент ұғымына жалпы сипаттама. Темпераменттің негізгі қасиеттрі. Темперамент түрлері. Гален, Павлов, Гиппократ бойынша темперамент типтері. Қорытынды.

типтері.
Қорытынды.

«Темперамент» терминінің
( латынша « дұрыс араласу» деген ) қолданылуы көне замандағы Гиппократ және оны қолдаушылардың аңқау – материалистік түсінігімен байланысты. Олардың түсінігі бойынша адамдар темпераменті организмге бір сұйықтықтың араласуы арқасындағы басымдылығымен байланысты. Мысалы қан, мидан бөлінетін шырыш буырдан бөлінетін және бауырдан бөлінетін өт.
Темперамент дегеніміз адамның жалпы мінездемесі. Ол жеке адамның туа пайда болған биологиялық сапасына негізделген. Темперамент жеке адамды анықтай алмайды, ол жеке адамның қасиетінің бірі.

пайда болу ына себепші сыртқы әсер күшінің ең төменгі деңгейі
Жауап-әрекетке келу – бірдей ықпалды сыртқы не ішкі әсерлерге болған ырықсыз жауап –әрекет дәрежесі
Белсенділік – мақсатқа жетуде адамның қоршаған дүниеге ықпал жасау және кедергілерді жеңу үшін жұмсалған әрекет-қылығының қарқындылығы.

жылдам үйренісе алуы.
Экстраверсия, интарверсия – адамның жауап әрекеті мен іс қимылына себепші жағдайлар – нақты мезеттегі сыртқы сезімдер.
Сезімдік қызбалық – эмоционалдық жауап болуы үшін қажет ең төменгі әсердің шамасының туындау жолдары.

сөзшең, қайырымды, оптимист.

жақсылық тілейді, бір қалыпты.

дәрігері- Гиппократ (б.э.д. V ғ.). Гиппократ және оның шәкірттері организмнің өзгешеліктері денедегі “тіршілік шырындарына” байланысты деп қарады: денені жылытатын- қан, салқындатын- сөл, құрғататын- өт, дамқыл-дандыратын- қара өт, осылар бір-бірімен белгілі бір пропорциялық қатынаста болады.

сангуис)- қанның пропорциялық мөлшері көп болса;
Флегматик (грекше- флегма)- сөл көп болса;
Холерик (грекше- холе) өт көп болса;
Меланхолик (мелайна холе)- күшті пропорция қара өтте болса.

дәрігері Клавдий Гален (б.э.д. II ғ.) алғашқы рет темперамент түрлеріне ғаламдық сипат берді. Ол біздің заманымызға дейін жеткен темперамент атауларын белгіледі: сангвиник (sangius- қан), флегматик (рhlegma- шырыш), холерик (chole- өт), меланхолик (melaschole- запыран). Гален -өндірген бұл ғажайып жаңалық кейінгі жүзжылдықтар желісінде көптеген ғалымдар ізденісіне күшті ықпалын тигізді.

процестерінің үш негізгі белгісінің күші, тепе-теңдігі қозғалғыштығы деп олардың, бірінің екіншісіне алмаса алу қабілесттілігін айтады. Осы принципті негізге ала отырып, И.П. Павлов жүйке жүйесінің төмендегі түрлерін ажыратады:

айыра, дәстүрлі Гиппократ типотологиясына жақын жүйке жүйесінің төрт негізгі типін ажыратты:

Күшті, қозу мен тежелуі теңдей, қозғалмалы- сангвиник.
Күшті, қозу мен тежелуі теңдей, салғырт- флегматик.
Күшті, қозуы басым- холерик.
Әлсіз тип- меланхолик.

тілейді, бір қалыпты.
Ширақ жүйке жүйесі күшті, қозу мен тежелуі тең, ашық, көпшіл, сөзшең, қайырымды, оптимист.
Жүйке жүйесі әлсіз адамдар, өкпелегіш, пессимист, тұйық, сөзге сараң, баяу.
Психологиялық тұрғыдан 4 темпераментке бөлген.
Бас миы қозу мен тежелу процестерін еске ала отырып орталық нерв жүйесін бөлген орыс ғалымы.